Biliyorum canın acıyor, her gece kafanı yastığa koyduğunda “Benim suçum ne” diye kendini hırpalıyorsun. Sırf aklına gelmemesi için uyumak istiyorsun ama nafile rüyalarından çıkmıyor. Günü geçirmek için çöken akşam karanlığında uzaklara dalıp bir çıkış yolu arıyorsun..
Onu kaybettiğini düşünüp kendine eziyet ediyorsun, iştahın kesiliyor, içinde bilemediğin korkular, gözünü kapattığında gördüğün kabuslar..
Eğer ayrıldıysa, terk ettiyse...
Bu makalenin içeriğini görüntüleme izniniz yok. Buraya tıklayarak hesabınızı yükseltin ve tüm makalelere erişim sağlayın. Giriş yapın veya üye olun.